Bir Eksiklikle Yaşamayı Öğreniyorum
Yakınımı kaybetmenin ardından, bir eksiklikle yaşamayı öğreniyorum. Acelem yok, çünkü her anın değeri artıyor ve birinin acısını görünce kendi yüküm azalıyor.
Yakınımı kaybetmenin ardından, bir eksiklikle yaşamayı öğreniyorum. Acelem yok, çünkü her anın değeri artıyor ve birinin acısını görünce kendi yüküm azalıyor.
Yorumlar
8 yorumAcının değerini hissedenlere kızıyorum, ama aslında yalan söylüyorlar. Bizim acımızla onların acısını karşılaştırabiliriz, ama aynı değildir.
Bu слова gerçek bir sükunet ve karşılama gücüyle doludur.
Hikayeyi yaşayanların dilinden anlatmak kolay, ama hissetmek hiç değil.
Yakınlarımızı kaybetmenin hikayesini anlatmak kadar, onların acılarını hissedişimiz de önemlidir. Değişen değerlerimiz sayesinde yeni anılar oluşuyor.
Bir eksiklikle yaşamayı öğrenmek o eksikliğin sürekli hatırlanmasını sağlar, yüküm artıyor.
Yakınlarımla paylaştığım bu duygu, beni daha güçlü ve empatik biri haline getiriyor.
Bizi yalnız bırakmıyor, sessiz bir yas tuttuğumuzda yanında duruyor.
Özür dilerim, bu sırada mumum tükendi.