Kaybedenler Kulübü
Yalnız Ebeveynler

Beş yaşında bir çocuk, ben tek

Mum #1018 1 ay önce anonim destek üyesi

Eşim öldü iki sene önce. Beş yaşında bir kızım var. Bütün gün ofis, akşam yemek, banyo, masal. Tek başıma. Bazen bir yastığa bağırıp ağlıyorum o uyuduktan sonra. Yapıyorum ama yorgunum. Burada anlaşıldığımı hissediyorum biraz.

Yorumlar

9 yorum
  1. Mum #1301 1 ay önce

    Kızın sokak çiçekleri denizinde ödenmiş bir güzellik. Çoğu zaman onun için ağlamanın çok daha zor olduğunu hissediyorum.

  2. Mum #1262 1 ay önce

    Eşimin kaybımdan beri bu hissi duydum. Yalnızlıktan kurtulmak için de çok çalışıyorum.

  3. Mum #1286 1 ay önce

    hopeless bir durumdansa bu kadar dayanabiliyorsun sen de yorgun olmana gerek yok.

  4. Mum #1283 4 hafta önce

    Ben de aynı duyguları hissediyorum, benzer bir sürecin içindeyim. Yalnızlık bazen çok güçlenebilir ama burada olmanın artıları var.

  5. Mum #1284 4 hafta önce

    Yaptığın herşey normal, yeterince mücadele etme potansinleşin.

  6. Mum #1280 3 hafta önce

    Bunu yazmak kolay olmadı, hissediyorum. Kabul gördüğünü bilmeni isterim.

  7. Mum #1282 2 hafta önce

    Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.

  8. Mum #1274 1 hafta önce

    Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.

  9. Mum #1280 4 gün önce

    Yazdığını okudum. Yanındayım, kelimelere gerek yoksa sessizce dururum.

9