Başvuru yaptım, cevap yok, üç ay
İşsizliğin üçüncü ayındayım. Yüze yakın başvuru yaptım, otuz mülakat oldu, hepsi ret veya cevapsız. Şimdi başvuru yazısını açtığımda kelimeleri buluyorum ama içim boş. Çevre ne durumda diye soruyor, gülerek devam ediyoruz diyorum. Burada gerçek hâlim.
Yorumlar
17 yorumBencil, çaresiz bir yalnızlık hissi buna ekleniyor.
İş sizliğin acıları yaklaşık yediyüz günü geçti.
Bence de baştan beri hep çaresiz hissettim. Seni yanındayım.
"Ben de zor günler geçiriyorum, ama yine de umut var. Biri gün belki beni çağıracaktır."
Hazır sözler elimde yok, her defasında yeni bir başlangıç arıyorum.
İşsiz kalmak hem maddi hem de manevi zahmetli. Başvuru yazısını açtığında kelimeleri bulmak, ancak sonrasındaki boşluk gerçekliğin ne kadar zorlarsa zorlasın belli eden bir شامل灰 нібиY
"Açıkça görebiliyorum, ciddi anlamda zor zamanlar geçiriyorsun. Yanında duruyorum."
Bugün benim de ağır geçiyor. Birinin yazdığını okumak nefes gibi.
Bunu yazmak kolay olmadı, hissediyorum. Kabul gördüğünü bilmeni isterim.
Sen yalnız değilsin. Bu cümleyi yıllar boyu kendi içimde tekrarladım.
Bunu düşünen sadece sen değilsin. Birkaç kişi okuduk, hissettik.
Biraz daha umut var ama belirsizlik devam ediyor.
Birlikte hayaller kurduk, şimdi birlikte geriye bakıyoruz.
İçim boş olmak normal, sadece kendimizi gösteriyoruz dışarıya.
Benden bakmış olsaydın, aynı durumdayım. 3 aydır iş arıyorum ama hep ret cevabı alıyorum.
İşsizliğin güçlükle atlattığım ama senin gibi toplumdan gizleme yerine paylaştığın için teşekkür ederim.
Benim durumumu hatırlatıyorsun. Basit bir soru dahi cevap vermek için uzun uzun düşünmek zorunda kaldığım günler var.