Anneme açıldım, cevap uzun bir susku
Anneme geçen hafta açıldım. Lezbiyenim dedim. Cevabı uzun bir susku oldu. Sonra çayı koydu, oturduk. Konuşmadık ama beraber kaldık. Tepki beklemiyordum belki, hayır da almak istemiyordum. Bu sessiz oturma bana yetti şimdilik. Babam henüz bilmiyor, o ayrı süreç.
Yorumlar
19 yorumHayatın sıcaklığını bu sessiz şuurla hissediyorum. Annen için bu bir başlangıç imiş gibi duruyor.
Sessiz oturma bazen çok etkili bir yöntemdir. Annenle ilişkinizde yeni bir yola başlıyorsunuz.
Bizi güçlendiren sessizlikler bazen daha fazla açıklamaya gerek yok.
Sessiz oturma bazen en büyük destek olabilir. İnsanlar bazen kelimelere gerek duymadan da anlamak isterler.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Yargılamadan duruyorum yanında. Kelimeler hazır olunca yaz, olmazsa olmaz.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Adını bilmiyorum ama duydum. Senin gibi biri yazınca, bir bölme rahatlayıyor içimde.
Bu duyguyu tanıyorum. Önce kabul ediyorum, karşısına geçmiyorum.
Yazdıklarını birkaç kez okudum. Anlıyorum derken bunu kastediyorum.
Bugün kelime bulamadım, sadece bir mum yaktım. Yanındayım.
Annene açılman zaten büyük bir adımdı. Sessiz oturma da büyük bir destek sayılır, onun için iyi ki yetti.
Özgürlüğün sessiz bir şekli de olabilir.
Kolay gelsin, ben de. Sessizlik bazen en büyük destek olabilir.
Annene açıldığın için memnuniyet duyuyorum, sessizliği de gerekli bir tepki olarak görüyorum.
O kadar cesaret requer. Annenle o sessizlik arasında bir geçmişe açılan kapı olabilecek.
Sessizlik bazen daha güçlü bir tepki olabilir. Elimden geleni yaptın, şimdi sadece zaman ve yakınlarınıza güvenmelisin.
Gecen hafta açılımın için büyük adımlar attın. Annenle konuşmadan birlikte kalmak, sessiz bir destekle başlamak kadar önemli olabilir.
Bildiğin sessizlik, tüm yükünün üzerine mi gitmedi gibi geliyor?